lubię niebieski, bo jak tam wejdę i powiem:
- jest tu ktoś?
mogę spodziewać się, że ktoś odpowie:
- tak! tu jestem! i pomacha ręką, a na twarzy uśmiech. przytuli?
a jak nic nie usłyszę, to mogę mieć nadzieje. zupełnie inaczej jest Z Czernią. tam jest otchłań i nic więcej. jednak jak W Czerni postawimy białą plamę, to tworzy się coś wspaniałego. W Otchłani coś się znajduje, bardzo cennego. już Z Otchłanią to nie ma nic wspólnego, dlatego gdy jak widzę pełnie księżyca, jak to na wilka przystaje - Wyje. czerwień też kocham. czasami księżyc jest czerwony!

Dlatego właśnie lubię niebieski.

obudź we mnie pasje!
pokaż mi swoje usta, dłonie, oczy,
ciało całe swe powabne,
niech akt za aktem powstanie.

nie niszcz marzeń!

nie chce by ktokolwiek chował się w cieniu...

czasem lepszym rozwiązaniem jest trzask, aniżeli szum morza...
lepiej dać odpowiedź pełną, niekiedy smutną, ale co ważniejsze prawdziwą i czytelną...
więc nie bój się zranić człowieka, bo sam może sobie większą krzywdę uczynić,
niż prawdą płynącą od serca można go skrzywdzić... zrozumie!

szum morza, z czasem staje sie fatum, które zmienia pogląd na rzeczywistość,
ujmuje nieco życia, zamienia zło w dobro. człowiek wtedy czuje sie samotny, co gorsza wszystko wiruje. najgorszym momentem jest cisza, gdy morze odpływa człowiek wtedy stoi i rozmyśla o tym co by było gdyby samochód go potrącił? ktoś by przyszedł, go odwiedził?

wszystko wydaje się piękne, szum morza i zachód słońca. jak w romantycznej baśni o pantofelku, ale jak w życiu tak sie nie kończy? to potworne!